สายตาของอวิ๋นซูตกอยู่บนใบหน้าที่ค่อยๆ ขาวซีดของท่านไป๋ จากนั้นจึงเก็บสีหน้าของตนเดินก้าวไปเบื้องหน้าหนึ่งก้าว “ท่านมหาราชครูเข้าใจผิดแล้ว ท่านไป๋ไม่เคยมีใจคิดทรยศ”        ในดวงตาของชายชราผมขาวมีความเย้ยหยันพาดผ่าน “เด็กน้อย หากไม่ใช่เพราะชิงหลิน...