“เป็นใครกัน” หัวคิ้วของโม่เสวี่ยถงมุ่นเข้าหากัน ตามที่รู้มา ข้างกายของไทเฮาหามีผู้ใดที่จะทำให้พระนางทุ่มเทแรงกายแรงใจได้เช่นนี้ และแล้วชื่อของราชนิกุลคนหนึ่งที่ถูกละเลยพลันผุดขึ้นในสมอง คนผู้นั้นคือ...        “พี่เจิน ในที่สุดท่านก็กลับมา” เส...