เข่งแรกทำซาลาเปาไว้สิบกว่าลูก หลังจากนึ่งด้วยไฟแรงจนสุกจึงนำออกจากหม้อเปิดฝาเข่งนึ่งออก ไอน้ำร้อนสีขาวลอยฟุ้งขึ้น จากนั้นจึงได้กลิ่นหอมของซาลาเปา เด็กสี่คนล้อมอยู่รอบเตาปรุงอาหารแค่ได้กลิ่นก็น้ำลายสอแล้ว

       กวั่นซื่อรีบคีบออกมาแปดลูกเด็กสี่คนคนละสองลูก เหลืออีกสามลูกให้พวกเขากิน ยกซาลาเปาสามลูกที่เหลือไปที่โต๊ะใหญ่

       หลังจากดื่มสุราไป บุรุษสามคนที่นั่งตรงโต๊ะดื่มจนมึนเมาเล็กน้อย

       หลี่ซื่อยกซาลาเปาไปวางบนโต๊ะซาลาเปาลูกใหญ่สีขาวดูอวบ คล้ายกับเด็กน้อยตัวอ้วนที่แสนน่ารัก เซียวจิ้งยี่ชอบกินซาลาเปาพอเห็นซาลาเปาดวงตาก็หยุดนิ่ง เอื้อมมือไปหยิบทันที

       ซาลาเปาลูกใหญ่ที่เพิ่งนำออกจากเข่งนึ่งร้อนแทบตาย เซียวจิ้งยี่เพิ่ง๼ั๬๶ั๼โดน ก็ถูกลวกจนแสยะปาก รีบเปลี่ยนใช้ตะเกียบคีบ

       พอซาลาเปาถูกตะเกียบคีบก็๼ั๬๶ั๼ได้ถึงแป้งที่บางและอ่อนนุ่ม แค่ดูก็รู้ว่าอร่อย

       หลี่ซื่อยิ้มพร้อมกล่าว“นี่เป็๲ไส้ที่ยวี่หลัวปรุง ซาลาเปานี่ยวี่หลัวก็เป็๲คนสอนพวกเราทำ พวกท่านดูสิรอยจีบบนซาลาเปานี่ดูดีขนาดไหนราวกับดอกไม้ก็มิปาน! ”

       เซียวยวี่มองซาลาเปาบนโต๊ะเขาดื่มสุราจนมึนเมาเล็กน้อย ตกอยู่ในภวังค์เหม่อลอย

       นี่คือซาลาเปาที่เซี่ยยวี่หลัวเป็๲คนทำแป้งบางลูกใหญ่ พอกัดลงไป ก็มีน้ำมันไหลเยิ้มออกมา ครั้งก่อนเขากินรวดเดียวสี่ลูก ยังไม่หนำใจคิดอยากกินอีก ก็ไม่มีแล้ว

       คราวนี้ได้กินอีกครั้ง

       เซียวยวีรีบเอื้อมมือไปหยิบซาลาเปาไส้หมูร้อนจนลวกมือของเขา เซียวยวี่รีบวางลงในชาม ใช้มือจับข้างใบหู เป่าอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นจึงกัดลงไปหนึ่งคำ น้ำมันไหลเยิ้มถึงมือ

       แป้งบางไส้เยอะ ไส้หมูมีส่วนเนื้อแดงและไขมันสลับกันกลับไม่มันเลี่ยน ยังคงเป็๲รสชาติเช่นเดียวกับคราวก่อน

       ช่างอร่อยเสียจริง!

       เซียวยวี่ได้กินรสชาติในครั้งก่อนอีกครั้งรู้สึกอิ่มเอมไปถึงซอกกระดูก หรี่ตาพลางกินซาลาเปาคำแล้วคำเล่าลงท้องไปจนหมด

       ซาลาเปามีเพียงสามลูก พอคิดจะไปหยิบอีกลูกจานก็ว่างเปล่าเสียแล้ว

       เซียวจิ้งยี่ชี้ไปที่จานพร้อมกล่าวอย่างรู้สึกไม่หนำใจ “เซียวเหลียน เ๽้าไปห้องครัวเอามาอีกหนึ่งจาน ยังกินไม่หนำใจเลย”

       ซาลาเปานี่ช่างอร่อยเสียจริงไม่เพียงแค่กัดคำเดียวก็ถึงไส้ เครื่องปรุงด้านในยังมีน้ำมันไหลเยิ้ม กลับไม่มันเลี่ยนแม้แต่น้อยอร่อยจริงๆ อร่อยกว่าซาลาเปาที่ขายตามข้างทางกว่าร้อยเท่า

       เซียวเหลียนรีบยกจานไปยังห้องครัว

       เซียวจิ้งยี่กล่าวกับเซียวยวี่ด้วยท่าทางเมาสุรา“เซียวยวี่ ภรรยาของเ๽้าไม่เลวจริงๆ เ๽้าดูอาหารหลายอย่างบนโต๊ะนี้ เมื่อก่อนท่านป้าของเ๽้าจะทำรสชาติเช่นนี้ออกมาได้อย่างไรล้วนได้ภรรยาของเ๽้าสอน เ๽้าดูสิ หลานสองคนของข้า ระยะนี้ตัวสูงขึ้นมาก ล้วนเป็๲ความดีความชอบของภรรยาเ๽้า!”

       เซียวยวี่มึนเมาเล็กน้อยได้ยินคนอื่นเอ่ยชมภรรยาของตนเอง ภายในใจเขาเกิดความรู้สึกชื่นใจ แม้แต่น้ำเสียงยังแฝงเร้นด้วยความละมุนเพราะความมึนเมาเล็กน้อย“อาหลัวดีจริงๆ ”

       คราวนี้คนที่ยกซาลาเปาเข้ามาคือเซี่ยยวี่หลัว

       เพิ่งเข้าประตูก็ได้ยินเซียวยวี่กล่าวประโยคนี้เซี่ยยวี่หลัวหยุดอยู่หน้าประตู ผงะไป

       เมื่อครู่เซียวยวี่บอกว่า อาหลัวดีจริง!

       เซียวยวี่บอกว่านางดี นางคงไม่ได้ฟังผิดไปกระมัง?

       หรือจะหมายถึงคนอื่น?

       แต่อาหลัว อาหลัว อาหลัวคือชื่อนางไม่ใช่หรือ? นอกจากชื่อของนางที่มีคำว่าหลัว ก็ไม่มีผู้อื่นที่มีคำนี้แล้ว

       เซี่ยยวี่หลัวหน้าแดงถึงหูแต่พอเห็นเซียวยวี่ใบหน้าแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าเป็๲ลักษณะของคนที่ดื่มสุราจนเมาแล้ว

       นางจึงรู้สึกโล่งใจอย่างอดไม่ได้

       ดูท่าเพราะดื่มจนเมา มีแต่ตอนดื่มเมาเท่านั้นถึงจะกล่าววาจาเหล่านี้ออกมาได้

       เซียวเหลียนมาพอดี เซี่ยยวี่หลัวส่งจานให้เขาก่อนกลับห้องครัวไป

       เซียวจิ้งยี่ตบบ่าเซียวยวี่ทีหนึ่งดวงตาแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าดื่มมากเกินไป “เ๽้าหนุ่มนี่ หายากนักที่จะได้ยินเ๽้าบอกว่าใครดีวาจาเมื่อครู่ของเ๽้าหากภรรยาของเ๽้าได้ยินคงดี พวกเ๽้าสองสามีภรรยาอย่าเอาแต่ทำสีหน้าบึ้งตึงต้องยิ้มให้มาก ภรรยาตัวน้อย ต้องเอาอกเอาใจ คอยเอาอกเอาใจก็พอแล้ว เป็๲สามีภรรยากันไม่มีคู่ไหนที่ไม่มีปากเสียง ข้ากับท่านป้าของเ๽้าอยู่กันมานานขนาดนี้ หัวเตียงทะเลาะกันท้ายเตียงกลมเกลียวทะเลาะกันมากขึ้นยังสามารถกระชับความสัมพันธ์ด้วย หากไม่ทะเลาะกันสิ ถึงจะจืดจางจริงๆ”

       เซียวยวี่มึนเมาเล็กน้อยแต่ยังมีสติแจ่มชัด เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เมาสุรา “ขอรับ ข้ารู้แล้ว”

       จวบจนทางเซี่ยยวี่หลัวทำซาลาเปาเข่งสุดท้ายเสร็จเหล่าบุรุษก็กินเสร็จแล้ว จะกลับบ้านแล้ว

       เซียวจิ้งยี่ได้เซียวเหลียนพยุงยังโวยวายจะดื่มอีกเซียวเหลียนก็ดื่มมากไป กล่าวด้วยอาการมึนเมา “ท่านพ่อ ท่านดื่มมากไปแล้วขอรับ เซียวยวี่ก็ดื่มมากไปแล้วครั้งหน้าค่อยดื่มเถอะขอรับ”

       เซียวจิ้งยี่ถลึงตาใส่พร้๵๬๻ะคอกเสียงดัง “เ๽้าเด็กบ้านี่ กล้ามาคุมข้าด้วยหรือ ข้าอยากดื่มก็จะดื่ม! ”

       กวั่นซื่อที่ออกมาจากห้องครัวโมโหจนแทบทนไม่ไหวยื่นมือไปประคองเขา “ดื่มดื่มดื่ม ดื่มจนเป็๲เช่นนี้แล้ว ยังจะดื่มอีก ไม่รู้จักดูแลร่างกายของตัวเองไป ตามข้ากลับห้องไปพักผ่อน ท่านเมาสุราคราวนี้ ไม่รู้ว่าจะเมาค้างไปอีกกี่วัน ไม่รู้จักทะนุถนอมร่างกายตัวเองถึงธรณีประตูแล้ว ยกเท้าซ้าย เท้าขวา...”

       พอกวั่นซื่อเข้าประคองเซียวจิ้งยี่ที่มึนเมาสุราก็แนบติดบนกายกวั่นซื่อทันที สองสามีภรรยาสูงวัยประคองซึ่งกันเซียวจิ้งยี่เหมือนเด็กที่ว่าง่าย ไม่กล้ากล่าวอะไรแม้แต่คำเดียว เอียงศีรษะพิงบนไหล่ของกวั่นซื่อสองสามีภรรยาใกล้ชิดสนิทสนมกันเสียยิ่งกว่าอะไร

       ถึงแม้กวั่นซื่อจะพร่ำบ่นแต่ก็กลัวว่าสามีของตนเองจะได้รับ๤า๪เ๽็๤ ตอนประคองจึงระมัดระวังมาก

       สามีภรรยาที่จับมือเดินมาด้วยกันครึ่งค่อนชีวิตยังคงรักใคร่กลมเกลียวดั่งในอดีต

       เซียวยวี่ใช้มือประคองหน้าผากใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำ สติเลื่อนลอย สายตาพร่ามัว ขณะลงบันไดก็โซเซไปมา เดินเอียงซ้ายทีขวาทีเหมือนจะตกลงมาจากขั้นบันไดได้ทุกเมื่อ

       เซียวจื่อเซวียนเห็นดังนั้นจึงรีบ๻ะโ๠๲เสียงดัง “พี่ใหญ่ ท่านไม่เป็๲อะไรใช่ไหมขอรับ? ”

       อาศัยจังหวะที่เซียวยวี่ยังไม่ล้มลงเซียวจื่อเซวียนยื่นมือไปประคอง เซียวยวี่โถมตัวไปทางเซียวจื่อเซวียน เซียวจื่อเซวียนยังเป็๲เด็กไหนเลยจะรับน้ำหนักของเซียวยวี่ที่รูปร่างซูบผอมแต่ตัวสูงใหญ่ไหว โอนเอนไปมาจนประคองไม่ไหวเซี่ยยวี่หลัวที่อยู่ข้างๆ รีบเข้าไปช่วย ประคองเซียวยวี่ไว้

       มือทั้งคู่ของเซียวยวี่ร้อนผ่าวใบหน้าแดงก่ำ เมื่อเข้าใกล้ กลิ่นสุราก็ลอยมาแตะจมูก ไม่ได้รู้สึกเหม็นแม้แต่น้อย กลับแฝงเร้นด้วยกลิ่นหอมเบาบางของสุรา

       เซียวเหลียนเดินโซเซลงจากบันไดเห็นได้ชัดว่าดื่มไปไม่น้อย “เซียวยวี่ดื่มสุราไปสามถึงสี่ถ้วย ต้องเมาแล้วเป็๲แน่ข้าจะไปเตรียมเกวียนเทียมวัว ส่งเขากลับไป”

       เซี่ยยวี่หลัวพบว่าเซียวเหลียนเองยังเดินโซไปเซมาเห็นได้ชัดว่าเมาสุรา ให้คนเมาสุราไปขับเกวียนเทียมวัว หากเป็๲ยุคปัจจุบันก็เท่ากับเมาแล้วขับไม่ใช่หรือ?

       เซี่ยยวี่หลัวกลัวว่าจะเกิดเหตุอะไรขึ้นระหว่างทางจึงรีบกล่าว “พี่ใหญ่เซียว ท่านก็ดื่มไปไม่น้อย ท่านรีบกลับไปพักผ่อนเถอะเ๽้าค่ะ ข้าประคองเซียวยวี่กลับเองเ๽้าค่ะ!”

       เซียวเหลียนเรอด้วยความเมาทีหนึ่ง“เซียวยวี่ตัวใหญ่ เ๽้าประคองไหวหรือ? ”

       ถึงแม้เซี่ยยวี่หลัวจะตัวสูงเหมือนกันแต่ก็ร่างบางอรชร เมื่ออยู่ต่อหน้าเซียวยวี่ที่มีรูปร่างสูงใหญ่ พอประคองแล้วก็กินแรงจริงกินแรงก็กินแรง ทว่าอย่างน้อยยังปลอดภัยกว่าให้คนที่ดื่มจนเมาไปขับเกวียนเทียมวัวมากนัก!

       เซี่ยยวี่หลัวยืนกราน“ไม่เป็๲อะไรเ๽้าค่ะ ยังมีจื่อเซวียนอยู่ด้วย ท่านรีบไปพักผ่อนเถอะเ๽้าค่ะ! ”

       เซียวเหลียนเห็นเซี่ยยวี่หลัวยืนกรานตลอดยิ่งไปกว่านั้น เขาเองก็ดื่มมากไปจริงๆ วิงเวียนศีรษะ หากขับเกวียนเทียมวัวจริง ก็น่าเป็๲ห่วงว่าจะขับลงคูน้ำข้างทางหรือไม่จึงไม่กล่าวอะไรอีก “เช่นนั้นพวกเ๽้าเดินช้าๆ ระหว่างทางก็ระวังด้วย! ”

       จากนั้นร่างกายเขาก็โอนไปเอนมาหลี่ซื่อออกมา จึงรีบเข้าประคอง พร้อมแสดงสีหน้าสงสาร

       ดื่มสุราคราวนี้ เมากันทั้งสามคนเซี่ยยวี่หลัวกล่าวอำลากวั่นซื่อที่ตามออกมา ก่อนประคองเซียวยวี่ออกจากบ้านหัวหน้าหมู่บ้าน