แสงสว่างจากตะเกียงหลิวหลีบนโต๊ะหินหยกสีมรกตสะท้อนให้เห็นใบหน้าของเย่จวินชิงที่เลิกคิ้วมองเปินเหลยซึ่งกำลังคุกเข่าอยู่ที่พื้น        “เจ้าปลดชุดเกราะกลับไปทำไร่ไถนา[1] นับว่ามิใช...