ในห้องมีคุณหนูร่วมชั้นเรียนประมาณสิบกว่าคน แต่ละคนต่างมีพิณเป็นของตัวเอง เพียงแต่ผู้มีสมาธิตั้งใจฟังท่วงทำนองอย่างจริงจังมีน้อยนัก ส่วนใหญ่จะหน้าแดงระเรื่อ นั่งมองใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติของไป๋อี้เฮ่าด้วยสายตาเคลิบเคลิ้มหลงใหลเสียมากกว่า       ...