ภายในเรือนอันเงียบสงบมีเสียงร้องไห้โศกเศร้าดังแว่ว เติ้งซื่อโถมตัวไปบนร่างลู่เซิ่งอวิ๋น กล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง “เซิ่งอวิ๋นเจ้าฟื้นขึ้นมาเถิด แม่มาดูเจ้าแล้ว เซิ่งอวิ๋น…”        ใต้เท้าลู่เม้มปาก ทำเพียงยืนอย่างสงบอยู่ด้านข้างโดยไม่ทราบว่ากำลัง...