คำถามของเ้านายเรียกสติสาวใช้กลับมา แม้ว่าจะไม่เข้าใจถึงคำสั่งของเขาแต่นางก็หยิบเอาชุดสีขาวออกมาจากหีบในขณะที่กำลังจะหยิบยื่นให้เ้านายก็พลันเหลือบไปที่ชุดแล้วชักมือกลับคืนพร้อมจ้องไปที่หน้าผู้เป็นาย
เจียงลั่วอวี่มองไปยังมือของสาวใช้ที่ใบหน้ากำลังครุ่นคิดเขาบอกนางและอมยิ้มอาศัยจังหวะที่นางกำลังสับสนคว้าชุดนั้นมาคลี่ออกและสวมมันลงบนร่างของตน
ซุ่ยเยวี่ยมองดูเจียงลั่วอวี้ผู้เป็นายที่กำลังอยู่ในชุดสาวใช้นางถลึงตามองเขาพร้อมกับชี้ไปที่ชุดสาวใช้ของตนและพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ปกติว่า"ซื่อจื่อ! ขออภัยหากว่าข้าปากมาก ท่านเกิดมาเป็คนชั้นสูงจะมาใส่ชุดพรรณนี้ได้อย่างไรกัน ถ้ามีคนเห็นเข้า..."
ถ้ามีคนเห็นเข้าชื่อเสียงซื่อจื่อผู้เป็ทายาทเซียวเหยาหวังจะต้องเสื่อมเสียแน่แล้วจะมีหน้าไปจวนจวิ้นหวังได้อย่างไร
"ไม่เป็ไรหรอก ถึงแม้ข้าจะเป็ซื่อจื่อ แต่ข้าเกิดมามีสองเพศถือว่าข้าก็เป็ผู้หญิงครึ่งหนึ่ง ทำไมจะใส่ชุดนี้ไม่ได้ล่ะ?" พูดจบก็ก้มหน้าลงจัดชุดให้เข้าที่เข้าทางท่าทีไม่สนใจว่าตนเองกำลังนั่งอยู่บนรถม้าที่กำลังถูกไล่ตามแต่กลับสงบนิ่งและไม่ได้สนใจหรือตื่นตูมไปกับอาการตื่นเต้นของสาวใช้ไปด้วยเลย
"เดี๋ยวรถจะเลี้ยวที่ตรงมุมเขา ให้ทำตามแผนที่คุยกันไว้เ้าต้องทิ้งข้าให้ตกลงไปจากรถ รอจนมีคนมาช่วยเ้าก็ปดไปว่าซื่อจื่อไม่ได้นั่งมาบนรถคันนี้บอกว่าเ้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาไปไหน เข้าใจใช่ไหม?"
ซุ่ยเยวี่ยมองไปที่เ้านายตนที่สวมใส่ชุดเสร็จแล้ว นางช่วยเขาทำผมทรงง่ายๆนางนั่งหน้าเศร้ามองเ้านายในชุดสาวใช้ที่กำลังนั่งยองๆอยู่ที่ขอบรถม้าเสียงนางสั่นเครือ"ซื่อจื่อ...ท่านะโลงไปไม่ได้...มัน...มันอันตรายเกินไป..."
เจียงลั่งอวี้เลิกม่านในรถขึ้น ส่งสัญญาณให้คนขับรถม้ารู้ริมฝีปากอันงดงามกัดเม้ม ดวงตาจ้องเขม็งไปที่มุมเขาที่กำลังจะเลี้ยวร่างของเขาพุ่งออกไปราวกับลูกศรออกจากคันธนูทำเอาสาวใช้ที่อยู่ด้านหลังใจหายใจคว่ำ
รถม้าหักเลี้ยวที่มุมูเาด้วยความเร็วจนฝุ่นตลบฝุ่นควันจากเศษดินฟุ้งขึ้นจนบดบังเส้นทางและสายตาของคนโพกหน้าในชุดสีดำ
เสียงกีบม้ากระทบพื้นค่อยๆแ่ลงไปตามทางสายเล็กๆหนึ่งในคนชุดดำสังเกตเห็นเงาร่างหนึ่งอยู่ข้างทาง เขารีบหยุดม้าและชักดาบออกมา
"นั่นใคร ออกมาเดี๋ยวนี้"
เงาร่างที่นั่งคดงอทำให้เห็นหน้าไม่ชัด แถมยังเต็มไปด้วยดินโคลนผมเผ้าก็ยุ่งเหยิงแต่เดาได้จากเครื่องแต่งกายว่าต้องเป็สาวใช้เขารีบยืนขึ้นมาจากที่ที่ตกลงไปทำทีหวาดกลัวสุดขีดที่ต้องมาเจอโจรูเาและรีบวิ่งไปซุกตัวหลังก้อนหินก่อนจะส่งเสียงแหลมเสียดหู
"ท่านโจรูเาไว้ชีวิตด้วยเถิด...ข้าน้อยเป็แค่สาวใช้ในจวนท่านอ๋องพวกท่านไล่ตามมาอย่างกระชั้นชิด รถม้าวิ่งไปด้วยความลำบากคนบนรถเห็นว่าถ้าข้าอยู่บนรถยิ่งเป็ตัวถ่วง เขาเลยผลักข้าตกลงมาจากรถ"
"เ้าเป็คนบนรถม้าคันนั้น?" ชายชุดดำฟังคำบอกเล่าแล้วก็หันมาส่งสายตาดีใจให้กับชายชุดดำอีกคนเขาฟาดแส้ม้าในมือเพื่อข่มขวัญและพูดด้วยเสียงอันร้ายกาจว่า "ตอบข้ามาซื่อจื่ออยู่บนรถคันนั้นหรือไม่?"
