“ฟู่หนิงย่อมตระหนักดีสารฉบับนั้นก็เป็นข้าที่เขียนเองกับมือ”อวี่ฟู่หนิงยิ้มอยากเยือกเย็น ก่อนหันกลับไปพิงราวกั้นยามสายลมจากทะเลสาบโชยมา พัดพาเอาเรือนผมยาวสลวยพลิ้วไสว เพลานี้นางชัดแจ้งทุกสิ่งยิ่งกว่าผู้ใด  ...