รัตติกาลมืดมิดดุจหมึก หมู่ดาราทอแสงระยิบระยับ แสงจันทร์นวลกระจ่างดั่งแพรขาวปกคลุมไปทั่วผืนปฐพี        เหลียนเซวียนนั่งเงียบๆ อยู่บนเนินดินที่ชายป่า สายตาทอดมองดวงดาวดารดาษเหนือท้องนภา สีหน้าเหมือนกำลังใช้ความคิด        "นายท่าน พิราบสื่อสารจากหง...