เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านไปสามวันแล้ว        ที่นั่งในห้องเรียน ที่นั่งที่เคยเป็นที่ของรั่วปิน ก็กลายเป็นที่นั่งของคนอื่น        มีบางครั้งในตอนที่ฉินหลางนั่งมองที่นั่งแถวหน้า จะมีชั่วพริบตาที่เขาเหม่อลอย เพราะเขารู้สึกเหมือนว่าตัวเองยังเห็นแผ่นหลังขอ...