“ไม่ต้องเกรงใจที่ไม่ฆ่าเจ้าไม่ใช่ว่าข้าไม่คิดแต่เพราะข้าไม่แยแส” เหลยอวี๊เฟิงเองก็เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาได้จึงหันไปมองทางคุณชายเจ็ดสกุลป๋ายด้วยสีหน้าเย่อหยิ่ง        แววตาเต็มไป...