เจียงเฉิงเยว่เสียเปรียบครั้งยิ่งใหญ่ ลำคอแทบหัก หลังจากลมหายใจค่อยๆ สงบ เขาโคลงศีรษะในที่สุดดวงตาก็ไม่พร่ามัวอีกต่อไป หูที่อื้อดีขึ้นเล็กน้อย หลังคำพูดของเย่หวยซานเขาเหลือบมองอีกฝ่ายอย่างน่าสงสาร เย่หวยซานยิ้มปลอบใจ“เอาล่ะ ไปได้แล้ว! เสียเวลาไปมา...