ยามกลางคืน หลี่อวิ๋นหังก้าวเข้ามาที่เรือนรับรองท่ามกลางแสงจันทร์ เงยหน้ามองท้องฟ้าจำบางสิ่งได้โดยพลันแล้วพึมพำเสียงแผ่วประโยคหนึ่ง “ยี่สิบแปดแล้ว”เจียงเฉิงเยว่ตกตะลึง เงยหน้ามองตามไป ก่อนจะเข้าใจในทันทีว่าอีกสามวันจะเป็นคืนเดือนดับอิงตามกฎที่พวกเ...