สายตาของอวิ๋นซูเปล่งประกาย ตู้หย่วนฟางแย้มยิ้มบางๆ พลางพยักหน้าเล็กน้อย        นิ้วมืออันคล่องแคล่วอ่อนโยนนวดลงบนบาดแผลสีน้ำตาล อวิ๋นซูเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง สุดท้ายจึงดึงขอบแผลออก จากนั้นจึงดึงไปตามรอย...        ที่แท้ภายใต้รอยแผลเป็นสีน้ำตา...