ซ่างกวนเมิ่งมองไปยังอวิ๋นซูที่ไม่มีปฏิกิริยาแม้แต่น้อย ในใจยิ่งรู้สึกเหยียดหยาม สมเป็นนางแพศยา ถูกทำให้อัปยศจนถึงขั้นนี้แล้วยังคงหน้าไม่เปลี่ยนสี ในเรื่องนี้ตนไม่อาจไม่นับถือนางจริงๆ        “กล่าวไปแล้วก็แปลก บุรุษภายนอกเป็นอะไรกันไปหมดแล้ว สตรี...