“เรียกว่าเคยตัวเสียจนกลายเป็นเรื่องปรกติไปแล้วน่าจะถูกต้องกว่า”เฟิงอี้หานซึ่งอยู่ด้านข้างยกแขนขึ้นป้องสายตา พลางกล่าวเสริมด้วยความรู้สึกสะท้อนใจหากตนเองต้องเป็นคนยืนอยู่หัวแถว เท้าทั้งสองคงไม่มั่นคงขนาดนี้  ...